شماره معکوسه من عقربه ی ساعته
دلخوشیه بودنم خوندنه هر نامته
مستی و دوده سیگار زل زدنه تو آینه
تو عکسه چشمای من دیدنه تو راحته
عقربه ها می گذرن با خنده از کنارم
منم فقط نامتو رو گونه هام می ذارم
به یاده مو های تو مست و هوایی می شم
بوی تورو می گیرم وقتی که بی قرارم
تورو پیشم می بینم تو لحظه های مستی
که باز با اون نگاهت کناره من نشستی
مثه همیشه لبخند تو چشمای خمارت
بازم ازم می پرسی که عاشقه کی هستی؟؟؟؟
خاطره ای که از تو مونده فقط نامته
یه پیته نف با کبریت مردنه من راحته
یه سنگه قبره مشکی اسمه تورو نوشته
شماره معکوسه من عقربه ی ساعته . . .
رضا صدیق
تومث عقربه ها تو سبقت ثانیه ای
مثه تنگ اومدن و بی ربطیه قافیه ای
همیشه پرازسوال و خواهش و سه نقطه ای
بی جوابی و خودت معظله خاکه مرده ای
تو یه ابهام بزرگی توی بهت چشم گریون
دلیله گریه ی ابرا روی سنگ فرشه خیابون
قاصدک پراز سوالی واسه این دلای خسته
یه شکسته بند ماهر واسه دلهای شکسته
مشق های ترانه هامو هدیه میکنم به سیاهی . . .
رضا صدیق
این سه تا چارپاره ازهم جدا هستن و ادامه یه ترانه نیستن
زیر سیگار هنوز کناره دفتره
دودسیگار واسه سینم ضرره
انتهای دفترم بهت می گم
عزیزم این دیگه کامه آخره
××××××××
واسه ی کشیدنه یه نخ سیگار
باز نشستم تو اتاق کنج دیوار
جای تو ازین سیگار لب می گیرم
دیگه هیچ راهی نمونده جز فرار
××××××××
میگن سیگار تنگی نفس میاره
وجودم از هر نفسی بیزاره
همدم بیداری و شب نشینی
فقط برام یه نخ ازین سیگاره
××××××××
رضا صدیق
صبح فردا ابری و بارانی است
حال...شب ها بی گمان طوفانی است
موج ها بر صخره ها سر می زنند
از نگاه سرده ما غم باقی است
خانه ها ویران ز داد و قال باد
چشم ها بسته پرستو شاکی است
سرد و سوزان زوزه ی متروک باد
قسمت خاک زمین بی تابی است
دیده ها حیران بسوی آسمان
فکرها از نوروشادی خالی است
باز فرداابری و بارانی است
ای خدا . . . فردا دلم طوفانی است؟؟؟؟
رضا صدیق

طراح نقاشی : مجید اسماعیلی
خواستم نام تورا بدانم . . .
. . . . . . . . . و تنها نامی که می خواستم . . .ندانستم
(شعر از احمد شاملو)

. . . پس قسمت چشمانی که زیر بارانه پاییزی بارانیست چیست ؟؟؟
. . . پس کدام شب رنگ چشمانه سیاه توست ؟؟؟
. . . پس کدام نغمه صدایت را می خواند ؟؟؟
. . . پس کیست تا جواب دهد . . . را؟؟؟
. . . که رنگین کمانه بارانی کی میایی؟؟؟
(متن از رضا صدیق)
چترم زیر گریه هات می بندم
از ته دل به گریه ها می خندم
خنده ی گریه دار چه حالی داره
هیچ کی ازین دلم خبر ندراه
وقتی بارون می باره . . . همه دنباله یه سر پناه می گردن . . . دنباله چتر . . . یه کسی که با
هاشون زیره قدم بزنه . . . زیر چتر . . . تا زیره قطره های بارون خیس نشن . . .اما انگار هیچ
کدوم نمی دونن . . . تنها زیره بارون . . . بدون چتر . . . بدونه مقصد . . . قدم زدن و خیس
شدن . . . چه حالی داره
. . . . . . . . . . . . ؟
. . . ؟
بدون شرح
به مردن و جنازه شدن حریصی؟
منی که تو آسمون جشن تولد می یگیرم
توی هر لحظه ی تردید می میرم
منی که وطن ندارم بجز این چاتا دیوار
منی که چش عسلی برام شده یه نخ سیگار
منی که از صبح تا شب خواب دیاسپام می بینم
گله دلبستگیم از باغ سوخته می چینم
چه سفیدیه سیا هی رو می شه معنی کنم؟
من خودم رو هر نفس با واژه ها خاک می کنم
من یه کولیم که خونش زیره خنده له شده
بینه حرفه من تا فکره پروانه شدن تفاوته
جوابه تمومه حرفای شما نقطه چیینه
کسی خواست منو بفهمه. . . خط خطی های سیاه و بیبینه
خط خطی های سیاه و ببینه . . . نمی بینه
رو دیوار عکسه یه ماهی تو قفس که داره جون میده از نفس نفس
دستتو بکش رو دیوار و ببین که چقد بین دو چشمات فاصلس
. . . ؟؟؟؟؟؟
اشک ها مرقصند روی عقربه ها . . .
ادامه مطلب
فــــــــــــــــــــــــــــــــــــــریاد از این همه . . .
ادامه مطلب

